“Na pierwszy rzut oka porozumienie w sprawie ośrodków powrotowych w państwach trzecich może wydawać się spełnieniem długotrwałego postulatu. W rzeczywistości projekt rozporządzenia w sprawie powrotów pozostawia te ośrodki wyłącznie jako opcjonalne, wyraźnie wyklucza osoby małoletnie i ich rodziny, a proponowany mechanizm monitorowania, zgodnie z oczekiwaniami, prawdopodobnie stanie się narzędziem politycznej instrumentalizacji ze strony lewicowych organizacji pozarządowych. Co więcej, nadal nie ma żadnych oznak powstania ośrodków przetwarzania poza Europą.
Unijny wykaz bezpiecznych krajów pochodzenia ujawnia również rażące luki i pomija zmieniającą się rzeczywistość geopolityczną, co oznacza, że państwa będące źródłem osób ubiegających się o azyl oraz przestępczości, takie jak Syria czy Afganistan, pozostają całkowicie poza zasięgiem proponowanych procedur przyspieszonych. Należy również odrzucić porozumienie w sprawie tzw. puli solidarnościowej: w rzeczywistości jest to nic innego jak przymusowa redystrybucja nielegalnych imigrantów i rażące podważanie suwerenności narodowej.
Nie widać nigdzie prawdziwej zmiany kursu w polityce migracyjnej. Zamiast tego coraz bardziej zaniepokojoną opinię publiczną uspokaja się za pomocą brzmiących surowo nagłówków w mediach – polityczna gra na pokaz kosztem zwykłych obywateli.”
