“Op het eerste gezicht lijkt de overeenkomst over terugkeercentra in derde landen misschien de vervulling van een al lang bestaande eis. In werkelijkheid maakt de ontwerpverordening inzake terugkeer deze centra louter facultatief, sluit zij minderjarigen en hun gezinnen uitdrukkelijk uit, en zal het voorgestelde toezichtmechanisme, zoals te verwachten was, waarschijnlijk een speelbal worden voor politieke instrumentalisering door linkse ngo’s. Bovendien is er nog steeds geen enkel teken van verwerkingscentra buiten Europa.
De EU-lijst van veilige landen van herkomst vertoont eveneens opvallende hiaten en gaat voorbij aan veranderende geopolitieke realiteiten, wat betekent dat landen waaruit asielzoekers en criminaliteit afkomstig zijn, zoals Syrië of Afghanistan, volledig buiten de voorgestelde versnelde procedures blijven. Ook de overeenkomst over de zogenaamde solidariteitspool moet worden verworpen: in werkelijkheid is dit niets meer dan de gedwongen herverdeling van illegale immigranten en een flagrante ondermijning van de nationale soevereiniteit.
Een daadwerkelijke koerswijziging in het migratiebeleid is nergens in zicht. In plaats daarvan wordt het steeds onrustiger wordende publiek gesust met stoer klinkende krantenkoppen voor de media – politieke show ten koste van gewone burgers.”
