Nasze osiągnięcia.

Przez lata polityka migracyjna UE zmierzała wyłącznie w jednym kierunku: więcej zachęt, więcej nadużyć, mniej kontroli. Obywatele codziennie dostrzegają tego konsekwencje — przeciążone gminy, niekończące się procedury, praktycznie brak odesłań. System ten uległ obecnie wyraźnemu osłabieniu.

Jednym z kluczowych elementów było sporządzenie pierwszej w historii ogólnounijnej listy bezpiecznych krajów pochodzenia oraz reforma mechanizmu „bezpiecznego kraju trzeciego”. Państwa członkowskie mogą obecnie szybciej odrzucać wnioski o azyl, które są w sposób oczywisty bezzasadne, a ponadto stworzono podstawę prawną umożliwiającą przekazywanie nielegalnych migrantów do ośrodków powrotowych poza Unią Europejską.

Przyjęte w czerwcu 2026 r. rozporządzenie w sprawie powrotów po raz pierwszy wprowadza znacznie bardziej rygorystyczne środki: surowe obowiązki dla osób zobowiązanych do opuszczenia terytorium, rzeczywiste konsekwencje za brak współpracy, sankcje handlowe i rozwojowe wobec państw trzecich, które nie wykazują współpracy, oraz dożywotnie zakazy wjazdu dla niebezpiecznych nielegalnych migrantów.

W marcu 2026 r. prawicowa większość zapewniła sobie mandat negocjacyjny w sprawie zaostrzenia przepisów dotyczących odsyłania, pokonując próby zablokowania tego procesu ze strony grup S&D, Zielonych i Lewicy. W Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych osiągnięto wspólny kompromis między grupami ESN, EPP, ECR oraz Patriots for Europe – w znacznym stopniu wypracowany przez ESN – a stanowisko to zostało następnie podtrzymane na posiedzeniu plenarnym.

W wyniku zaciętego głosowania Komisja JURI odrzuciła lewicowy projekt opinii w sprawie sprawozdania dotyczącego „praworządności”, przy 12 głosach przeciw i 11 za. Decydujący głos oddała posłanka do Parlamentu Europejskiego z ramienia ESN, Mary Khan, co świadczy o konkretnym wpływie przedstawicieli ESN na kształtowanie wyników na szczeblu europejskim.

Odrzucona propozycja po raz kolejny zawierała szereg postulatów ideologicznych, w tym rozszerzenie przywilejów prawnych dla nielegalnych migrantów, poparcie dla ram regulacyjnych ograniczających wolność słowa w internecie oraz wezwania do wywierania większej presji politycznej na suwerenne państwa członkowskie, takie jak Węgry. Proponowano w niej również zacieśnienie współpracy z organizacjami pozarządowymi o pokrewnych poglądach politycznych, pomimo trwających kontrowersji dotyczących finansowania unijnego i praktyk lobbingowych.

Grupa ESN w Parlamencie Europejskim nadal się rozrasta i umacnia swoją pozycję dzięki przystąpieniu nowego członka oraz nowej delegacji krajowej z Włoch.

Zjawisko to odzwierciedla szerszy trend obserwowany w całej Europie, gdzie pojawiają się nowe siły polityczne, które decydują się na współpracę w ramach ESN. Wraz z każdą nową delegacją Grupa ESN zyskuje nie tylko na liczebności, ale także na zasięgu politycznym i różnorodności, skupiając przedstawicieli z coraz większej liczby państw członkowskich.

Przybycie włoskiej delegacji podkreśla, że ESN nabiera tempa i staje się coraz bardziej znaczącą siłą kształtującą równowagę polityczną w Parlamencie Europejskim, wzmacniającą współpracę między partiami o podobnych poglądach w całej Europie oraz stopniowo rozszerzającą swoje wpływy.

Pod przewodnictwem Tomio Okamury partia osiągnęła znakomity wynik wyborczy, potwierdzający rosnące poparcie społeczne dla polityki skoncentrowanej na suwerenności narodowej i ochronie interesów obywateli.

Włączenie SPD do składu rządu stanowi nie tylko przełom w polityce krajowej, ale także ważny krok dla szerszego ruchu europejskiego opowiadającego się za reformami i współpracą między suwerennymi narodami. Jako członek Grupy ESN w Parlamencie Europejskim SPD wzmacnia głos Europe of Sovereign Nations, przyczyniając się do bardziej zrównoważonej i reprezentatywnej przyszłości Europy.

Sukces ten podkreśla również rosnące znaczenie partii zrzeszonych w ESN w kształtowaniu kierunku politycznego Europy.