Η πρόταση είναι να χρησιμοποιηθούν ρωσικά περιουσιακά στοιχεία ως εξασφάλιση για νέα ομόλογα που θα εκδοθούν από την ΕΕ, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν περαιτέρω μεταφορές προς την Ουκρανία. Το βασικό πρόβλημα: δεν μπορείς να εξασφαλίσεις κάτι που δεν σου ανήκει. Ακόμη και ο Λετονός αξιωματούχος και η ΓΔ FISMA παραδέχτηκαν ότι τα περιουσιακά στοιχεία δεν αποτελούν ιδιοκτησία της ΕΕ και δεν θα γίνουν ποτέ. Αυτό καθιστά το σχέδιο αβάσιμο: οι επενδυτές δεν θα εμπιστευτούν ομόλογα που εξασφαλίζονται με περιουσιακά στοιχεία τα οποία δεν ανήκουν στην ΕΕ και ενδέχεται να πρέπει να επιστραφούν στη Ρωσία. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, ήρθε η πραγματική παραδοχή: τα ίδια τα κράτη μέλη θα ήταν οι μόνοι πραγματικοί εγγυητές αυτού του χρέους. Στην πραγματικότητα, δεν διακυβεύονται τα χρήματα της Ρωσίας, αλλά αυτά των φορολογουμένων της ΕΕ.
Η Rada Laykova, μέλος της Ομάδας ESN και της Επιτροπής ECON, περιέγραψε την ακρόαση:
“Η ρητορική περί ‘κινητοποίησης’ περιουσιακών στοιχείων και οι ηθικές εκκλήσεις σχετικά με τις παρανομίες της Ρωσίας συγκαλύπτουν την αλήθεια. Η ΕΕ προσπαθεί να εξαπατήσει το Κοινοβούλιο και το κοινό ώστε να εγκρίνουν κρυφά τα ευρωομόλογα — τα οποία απαγορεύονται ρητά από τις Συνθήκες της ΕΕ. Τα μέσα αυτά δημιουργούν κοινό χρέος μεταξύ των κρατών μελών, κάτι που απαγορεύεται ακόμη και για χρήση εντός της ΕΕ. Τώρα το σχέδιο είναι να εκδοθούν όχι για την Ευρώπη, αλλά για την Ουκρανία, ένα από τα κράτη με τη διαβόητη διαφθορά, όπου τα προηγούμενα κεφάλαια εξαφανίστηκαν μέσα σε λίγους μήνες.».
Δεν πρόκειται για ‘αλληλεγγύη’, αλλά για απροκάλυπτη ληστεία εις βάρος των Ευρωπαίων. Οι πολίτες θα επωμιστούν ολόκληρο το βάρος του χρέους, ενώ παραπλανώνται να πιστεύουν ότι τα δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία θα τους προστατεύσουν. Η πραγματικότητα: δεν πρόκειται για την Ουκρανία ή τη Ρωσία, αλλά για την παράκαμψη των κανόνων της ΕΕ και την επιβολή απαγορευμένου κοινού χρέους. Η υποτιθέμενη ρωσική εγγύηση δεν είναι παρά καπνός στα μάτια.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο Κοινοβούλιο να χειραγωγηθεί ώστε να ψηφίσει υπέρ της κλοπής του μέλλοντος των πολιτών του.’
