Ag a chroílár tá pleananna do “Ionad Eorpach um Athléimneacht Dhaonlathach”, do líonra fíricí-dheimhnithe ar fud na hEorpa, agus do thacaíocht fhlaithiúil do na meáin ar a dtugtar “meáin iontaofa” agus do “líonra tionchairí Eorpach”.
Rinne Christine Anderson, FPE don Ghrúpa ESN, an méid seo a leanas a rá:
“Níl aon áit ag a leithéid seo i daonlathas saor. Ní haon nuacht é go bhfuil an tAontas Eorpach ag cloí le – agus ag leathnú – córas ollmhór fóirdheontas d'eagraíochtaí neamhrialtasacha agus d'eagraíochtaí na sochaí sibhialta a ghlacann le clár oifigiúil an AE, rud a fhágann go bhfuil siad ag brath go díreach ar an gCoimisiún ó thaobh airgid de.
Is léir nár chuir an iliomad scannal faoi mhaoiniú neamhdhleathach NAOanna stad ar an AE ó shochdar sibhialta a tharraingt chuig a charráiste féin. Déantar GONGÓanna de NAOanna – NAOanna atá eagraithe ag an rialtas, mar atá sa tSín.
Tá na bearta seo go léir dírithe ar pholaitiú a dhéanamh ar an rud ar a dtugtar an tsochaí shibhialta. Nuair a íocann an stát iad siúd a chinneann cad is fírinne ann, ní daonlathas é sin; is é atá ann ná tuairim phoiblí bhainistithe.
Labhraíonn an Bhruiséil faoi ‘dhaonlathas a chosaint’ – ach is é an rud atá i gceist i ndáiríre ná í féin a chosaint ar éagsúlacht dhaonlathach tuairimí. Tá aon duine a dhéanann iarracht smacht polaitiúil a fheidhmiú ar na meáin, ar ardáin agus ar lucht tionchair ag scriosadh na mbunúsanna féin a mhaíonn siad a chosaint.
Leis an gclár seo, tá an Coimisiún á bhunú féin mar an t-ard-bhreithiúnas fírinne na hEorpa – ó fhíric-sheiceáil agus faireachas toghcháin go dtí cur chun cinn ábhair ‘chearta’.
Is féin-chumhachtú idé-eolaíoch é seo – aireacht Eorpach na fírinne in ainm na hathléimneachta. Ach ní theastaíonn ballaí cosanta ó dhaonlathas; teastaíonn saoirse agus díospóireacht bhríomhar uaidh. An té a dhéanann iarracht an daonlathas a chosaint ar an bpobal, tá sé, i ndáiríre, á dhíchóimeáil.”
