Go dtí 2013, chuir an tAontas Eorpach comhaontuithe comhpháirtíochta iascaireachta i gcrích chun iascaireacht a dhéanamh in uiscí tríú tíortha, go príomha san Afraic. In 2013, athainmníodh na comhaontuithe seo mar “Chomhaontuithe Comhpháirtíochta Iascaigh Inbhuanaithe” (SFPAn). Dhírigh na SFPAn seo ar an inbhuanaitheacht, ar bhailiú sonraí eolaíochta, agus ar “rialachas”, ag teacht in áit na gcomhaontuithe rochtana a bhí ann roimhe sin. De bharr na coinníollachta a ghabhann leis na comhaontuithe seo, cuireadh líon méadaitheach idirbheartaíochtaí—agus dá bhrí sin na comhaontuithe féin—ar an méar fhada. Dúirt Siegbert Droese, Feisire de Pharlaimint na hEorpa ó an AfD sa Choiste um Ghabhálach Éisc (PECH):
“Tá níos mó agus níos mó SFPAn ag éirí neamhghníomhach toisc go bhfuil moill tagtha ar an idirbheartaíocht idir an tAontas Eorpach agus a chuid tíortha comhpháirtíochta. Faoi láthair, tá naoi SFPA ar fionraí. An chúis: ní gá do thíortha comhpháirtíochta an AE glacadh a thuilleadh leis an méid atá á thairiscint ag an AE. Is féidir leo cabhlacha na hÁise a cheadúnú nó a gcumas féin a mhéadú. Agus conas a d'fhreagair an tAE don dúshlán seo? Le pleananna do SFPAanna a mheastar a bheith feabhsaithe a chuimsíonn rialacháin chomhshaoil níos déine fós, níos mó riachtanas biúrócratach fós, agus fócas níos mó fós ar an rud ar a dtugtar taidhleoireacht aigéin dhomhanda. Níl le déanamh ach smaoineamh ar thionscadail phíolótacha maidir le gné-phríomhshruthú san iascaireacht sa Ghambia, mar shampla. Níl ann ach loighic go mb'fhearr le go leor tíortha an cur chuige níos dírí a ghlacann an tSín. Déantar comhaontuithe trádála na Síne a thabhairt i gcrích go tapa, tá siad níos simplí, agus cuireann siad cúiteamh níos airde ar fáil ar acmhainní. Tá sé in am don AE a réimeas aighneasach de choilíneachas luachanna a chur in ionad comhaontuithe córa trádála!”
