Studju li sar reċentement eżamina l-effetti ta' din il-politika u sab li l-iktar settur importanti – il-peska – huwa l-uniku wieħed li mhux qed jikber. Filwaqt li t-turiżmu jammonta għall-akbar sehem fl-ekonomija tal-oċean tal-UE u l-enerġija mir-riħ qed tikber l-iktar malajr, l-akkwakultura qiegħda tistagna u l-peska qiegħda tonqos. Fil-kompetizzjoni għall-ispazju marittimu, huwa ċar li l-parkijiet tar-riħ għandhom l-ogħla prijorità għall-UE, u qed jissupplanta b'mod dejjem akbar l-industrija tas-sajd fl-Ewropa li diġà qiegħda f'diffikultà.
Ma semmejniex ukoll il-problema strateġika tal-esternalizzazzjoni tal-produzzjoni tal-ħut tagħna lejn pajjiżi terzi, speċjalment iċ-Ċina – tendenza dejjem tikber li thedded is-sigurtà alimentari Ewropea.
Skont Siegbert Droese, Membru tal-Parlament Ewropew mill-Grupp ESN u membru tal-Kumitat għas-Sajd (PECH), “it-theddidiet it-tnejn – għas-sigurtà enerġetika tal-UE u għall-provvista tal-ikel tagħha – jenfasizzaw in-nuqqas ta” ħsieb strateġiku fil-politika tal-UE. Għal snin, il-burokati tal-UE poġġew l-għanijiet tan-neutralità klimatika fuq is-sigurtà u l-prosperità taċ-ċittadini Ewropej."
