“Οι χριστιανοί αποτελούν τη θρησκευτική κοινότητα που υφίσταται τις σφοδρότερες διώξεις στον κόσμο, και αυτή η δίωξη είναι ιδιαίτερα έντονη στη Μέση Ανατολή. Από την πτώση του Άσαντ και την ανάληψη της εξουσίας από τον Αχμέτ αλ-Σαράα και τους ισλαμιστές της HTS, η κατάσταση των χριστιανών στη Συρία έχει επιδεινωθεί δραματικά. Παρ’ όλα αυτά, η ΕΕ στρώνει το κόκκινο χαλί για τους νέους ηγέτες στη Δαμασκό και τους υπόσχεται δισεκατομμύρια. Αυτό είναι απαράδεκτο.».
Ωστόσο, η απειλή δεν περιορίζεται στη Συρία. Χριστιανοί εκτοπίζονται επίσης σε άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής, εν μέρει για ισλαμιστικούς λόγους και εν μέρει λόγω κατάσχεσης γης με εθνοπολιτικά κίνητρα. Στη Δυτική Όχθη, ριζοσπαστικοί Ισραηλινοί έποικοι εκδιώκουν Παλαιστίνιους Χριστιανούς από τα χωριά τους. Ακόμη και το τελευταίο σχεδόν εξ ολοκλήρου χριστιανικό χωριό, το Taybeh, έχει πληγεί σοβαρά. Τοπικοί ιερείς, όπως ο Μπασάρ Φαουάντλε, ο Λατινός Πατριάρχης Πιερμπατίστα Πιτζαμπάλα, καθώς και το Βατικανό, έχουν επανειλημμένα καταδικάσει με τον πιο έντονο τρόπο την αυξανόμενη βία, όπως έχει κάνει και ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ.
Η προστασία των χριστιανών στη Μέση Ανατολή πρέπει να αποτελεί την ύψιστη προτεραιότητα και να καταστεί μη διαπραγματεύσιμη προϋπόθεση στην εξωτερική και αναπτυξιακή πολιτική μας. Όσοι διώκουν τους χριστιανούς δεν πρέπει να τυγχάνουν εύνοιας και χρηματοδότησης από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.”
