“Αυτό που πωλείται εδώ ως όραμα για το μέλλον αποδεικνύεται ένα γιγαντιαίο τέρας επιδοτήσεων και γραφειοκρατίας. Το νομοσχέδιο καταλήγει να επιβαρύνει τις οικογένειες, τους τεχνίτες και τη βιομηχανία, ενώ οι Βρυξέλλες δεν προσφέρουν καμία εγγύηση για την ασφάλεια του εφοδιασμού, τις σταθερές τιμές ή την πραγματική τεχνολογική διαφάνεια. Μόνο μέχρι το 2030, πρόκειται να δαπανηθούν 584 δισεκατομμύρια ευρώ — ένας μπουφές αυτοεξυπηρέτησης για ομάδες πίεσης, που πληρώνεται από τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας και τις μικρές επιχειρήσεις.».
Με τον προγραμματισμένο συντονισμό σε επίπεδο ΕΕ, η Επιτροπή αγνοεί τις πολύ διαφορετικές αρχικές συνθήκες στα κράτη μέλη. Όποιος σχεδιάζει δίκτυα αποκομμένα από την πραγματικότητα δημιουργεί νέες εξαρτήσεις από την ασταθή παραγωγή, αναγκάζει τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις να μετεγκατασταθούν και οδηγεί τις τιμές ακόμη υψηλότερα. Αντί να επιτρέπεται ένας πραγματικά τεχνολογικά ουδέτερος ανταγωνισμός, επιβάλλεται η επόμενη «πράσινη πανάκεια» — συνοδευόμενη από βουνά υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων.
Μετά την πρόσφατη μεγάλης κλίμακας διακοπή ρεύματος στην Ιβηρική Χερσόνησο, θα πρέπει να είναι προφανές σε όλους ότι η ασφάλεια του εφοδιασμού και η οικονομική σύνεση πρέπει να έχουν προτεραιότητα. Ωστόσο, αντί να αντλήσει διδάγματα, οι Βρυξέλλες επιλέγουν ακόμη περισσότερους κανονισμούς, κεντρισμό και ευσεβείς πόθους. Απορρίπτουμε κατηγορηματικά την παρούσα έκθεση — προς το συμφέρον των πολιτών, του βιομηχανικού μέλλοντος της Ευρώπης και της κυριαρχίας των κρατών μελών.”
