“Nawet najlepszy system deportacyjny pozostaje nieskuteczny, jeśli do Europy nieustannie napływają coraz liczniej nielegalni migranci. Konsekwentna ochrona granic zewnętrznych UE jest zatem niezbędnym pierwszym krokiem do trwałego powstrzymania katastrofy migracyjnej. Jednocześnie, tworząc ośrodki deportacyjne w krajach trzecich, w żadnym wypadku nie można zrezygnować z tworzenia ośrodków rozpatrywania wniosków, tak aby potencjalni nielegalni migranci mogli przejść całą procedurę po złożeniu wniosku o azyl poza terytorium UE. Aby zapobiec przepełnieniu ośrodków, konieczne jest również znaczne przyspieszenie rozbudowy procedur przyspieszonych bezpośrednio na granicach zewnętrznych UE.
Nie wolno jednak lekceważyć logistycznych trudności związanych z ośrodkami powrotowymi w krajach takich jak Uganda. Trudno sobie wyobrazić, by Komisja planowała poważną akcję deportacyjną, jeśli ludzie musieliby najpierw zostać przetransportowani samolotem na odległość około 7 000 kilometrów, by następnie czekać tam na powrót do swoich krajów pochodzenia. Kraje położone w bezpośrednim sąsiedztwie zewnętrznych granic UE byłyby znacznie bardziej odpowiednie, a odpowiedzialna Komisja już dawno wyegzekwowałaby niezbędne w tym zakresie porozumienia, w razie potrzeby grożąc wstrzymaniem pomocy rozwojowej i innych środków wsparcia.”
