Leag Bystron béim nach iad athruithe ar phacáistiú cosmaideach is cúis le fíorbhuairt na saoránach ach an t-ardú ollmhór ar chostais mhaireachtála: ’Is iad na praghsanna arda bia, na praghsanna arda tithíochta agus na costais arda téimh an ábhar is mó imní do thomhaltóirí san AE.“
Chuir sé i leith an Choimisiúin go raibh sé ag seachaint a fhreagrachta féin le cathanna bréige: “Tá an chuma ar an méid atá curtha i láthair anseo agaibh gur scáthdhornálaíocht atá ann. Ní dhéanann sibh ach na cuideachtaí a cháineadh—ach fós, feidhmíonn siad laistigh den mhargadh.”
In ionad a bheith ag plé le hidirghabhálacha i gcinntí fiontraíochta, éilíonn Bystron anailís ionraic ar na cúiseanna:
“Ar an gcéad dul síos: an boilsciú a tháinig le tabhairt isteach an euro. Ar an dara dul síos: an t-ardú ar chostais tithíochta agus teasa, go háirithe de bharr an toirmisc pholaitiúil agus tubaisteach ó thaobh an gheilleagair de a chuir an tAontas Eorpach ar an Rúis. Sa dá chás, tá an milleánóir ina shuí anseo sa seomra seo.”
Éilíonn an FPE níos mó féin-cháinte laistigh de na hinstitiúidí Eorpacha:
“Éilím níos mó féinmhachnaimh—agus go dtabharfaidh sibh aghaidh faoi dheireadh ar an bhfíorchiontóir in ionad a bheith ag caitheamh anuas ar chuideachtaí i gcónaí.”
