Σχολιάζοντας το θέμα αυτό, ο Markus Buchheit, ευρωβουλευτής της Ομάδας ESN, δήλωσε:
“Αυτό που προβάλλεται ως “Clean Deal” δεν είναι παρά μια ακόμη επίθεση κατά του κλάδου μας. Η Επιτροπή αγνοεί απλώς τις διαφορές στο κόστος των εγκαταστάσεων σε ολόκληρη την ΕΕ, την έλλειψη ενεργειακής ασφάλειας —ιδίως στη Γερμανία— και την επακόλουθη απώλεια ανταγωνιστικότητας για τα κράτη μέλη.».
Η υποστήριξη των κεντρικών κλιματικών στόχων και μιας βιομηχανίας με ουδέτερο ισοζύγιο CO₂ αποκαλύπτει μια πλήρη άρνηση των πραγματικοτήτων της βιομηχανικής πολιτικής: ένας πανευρωπαϊκός προσανατολισμός της ‘πράσινης’ βιομηχανικής πολιτικής θα οδηγήσει μόνο σε σοβαρά ανταγωνιστικά μειονεκτήματα σε σύγκριση με τις ΗΠΑ και την Κίνα — όχι σε μείωση του CO₂ κατά 90% έως το 2040 ή σε ένα εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας. Όροι όπως η μείωση της γραφειοκρατίας και η εθνική ευελιξία δεν είναι παρά κενές φράσεις στην ορολογία της Επιτροπής.
Χωρίς προσιτές τιμές ενέργειας και κυρίαρχες οικονομικές στρατηγικές από τα κράτη μέλη, δεν θα υπάρξει παγκοσμίως ανταγωνιστική βιομηχανική παραγωγή στην Ευρώπη. «Πράσινη Συμφωνία», «Καθαρή Συμφωνία» — δεν έχει σημασία πώς ονομάζονται αυτά τα γραφειοκρατικά τερατουργήματα — απλώς δίνουν στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών την αίσθηση ότι είναι απαραίτητοι.
Τα αποτελέσματα τέτοιων κατευθυντικών μοντέλων είναι ορατά στη Γερμανία: χάρη στους οικοσοσιαλιστές, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία έχει καταστεί ο ”άρρωστος της Ευρώπης». Οι βραχυπρόθεσμες έως μεσοπρόθεσμες προοπτικές ανάκαμψης; Πολύ κακές!»
