Ag trácht air seo, dúirt Markus Buchheit, FPE de Ghrúpa ESN:
“Níl sa mhéid atá á mhargú mar Mhargadh Glan ach ionsaí eile ar ár dtionscal. Ní dhéanann an Coimisiún aird ar bith ar na costais éagsúla ar láithreáin ar fud an AE, ar an easpa slándála fuinnimh—go háirithe sa Ghearmáin—agus ar an gcaillteanas iomaíochais a eascraíonn as do na ballstáit.
Léiríonn formhuiniú spriocanna aeráide lárnacha agus tionscal CO₂-neodrach séanadh iomlán ar réaltachtaí na polaitíochta tionsclaíche: ní bheidh mar thoradh ar stiúradh ‘glas’ ar pholasaí tionsclaíoch ar fud an AE ach míbhuntáistí tromchúiseacha iomaíochta i gcomparáid leis na Stáit Aontaithe agus an tSín—ní ar laghdú 90% ar CO₂ faoi 2040 ná ar mhilliún post nua. Níl i dtéarmaí ar nós laghdú na buirocráide agus solúbthacht náisiúnta ach frásaí folmha i ngarbhchaint na Coimisiúin.
Gan praghsanna fuinnimh inacmhainne agus straitéisí eacnamaíocha ceannasacha ag na stáit bhall, ní bheidh aon táirgeadh tionsclaíoch atá iomaíoch go domhanda san Eoraip ann. An Margadh Glas, an Margadh Glan—is cuma cén t-ainm a thugtar ar na tionscnaimh ollbhiúcratacha seo—ní dhéanann siad ach a chur in iúl do bhiúrócrataigh Bhruiséil go bhfuil siad fíor-riachtanach.
Is féidir torthaí a leithéid de mhúnlaí diríoch a fheiceáil sa Ghearmáin: a bhuí leis na heaco-shóisialaithe, tá an Phoblacht Fheidearálach anois ina fear breoite na hEorpa. An bhfuil aon ionchas téarnaimh sa ghearr- go meántéarma? An-dona!”
