Η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου (CONT) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ψήφισε σήμερα επί της υποψηφιότητας του πολιτικού της CDU Ντάνιελ Κάσπαρι ως μέλους του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο Κάσπαρι είναι επί του παρόντος πρόεδρος της ομάδας CDU/CSU στο πλαίσιο του ΕΛΚ και είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 2004. Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου προτείνονται από τις αντίστοιχες εθνικές κυβερνήσεις τους – στην περίπτωση του Caspary βάσει απόφασης του γερμανικού ομοσπονδιακού υπουργικού συμβουλίου – και, σύμφωνα με τις Συνθήκες της ΕΕ, πρέπει να είναι “πάνω από κάθε αμφιβολία” ως προς την καταλληλότητά τους. Μετά την μυστική ψηφοφορία στην επιτροπή CONT, το επόμενο βήμα είναι η μυστική ψηφοφορία στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο Alexander Jungbluth, ευρωβουλευτής του ESN και αναπληρωματικό μέλος της επιτροπής CONT, σχολίασε:
“Με τον διορισμό του Ντάνιελ Κάσπαρι, ενός ενεργού κομματικού πολιτικού και βαρέως βάρους της κοινοβουλευτικής ομάδας, σε μια θέση που απαιτεί απόλυτη ανεξαρτησία, οι Βρυξέλλες παρέχουν για άλλη μια φορά ένα κλασικό παράδειγμα του πώς το κατεστημένο συγχέει τον έλεγχο με την πολιτική.
Ένα μέλος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου θα πρέπει να είναι απαλλαγμένο από κομματικούς δεσμούς και δεσμεύσεις. Ωστόσο, ο Caspary υπήρξε μέχρι τώρα κεντρική φιγούρα στο ΕΛΚ, προωθώντας σταθερά την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τις παγκόσμιες συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου – μια πολιτική ατζέντα που έρχεται σε θεμελιώδη αντίθεση με τον ουδέτερο ρόλο του Συνεδρίου ως ελεγκτικού φορέα.
Η υποστήριξή του σε εμπορικές συμφωνίες όπως η TTIP, η έλλειψη σεβασμού του προς την εθνική κυριαρχία και οι υποτιμητικές παρατηρήσεις του για τους πολίτες που ασκούν κριτική στην ΕΕ δείχνουν ότι δεν είναι το πρόσωπο που θα ενισχύσει την ανεξαρτησία και την αξιοπιστία αυτού του θεσμού.
Όποιος, όπως ο Caspary, έχει αφιερώσει χρόνια συμβάλλοντας στη διαμόρφωση των νόμων, δεν μπορεί να ισχυριστεί με αξιοπιστία, την επόμενη κιόλας μέρα, ότι είναι ο αμερόληπτος ελεγκτής τους. Αυτό δεν αποτελεί μια νέα αρχή για το Ελεγκτικό Συνέδριο, αλλά τη συνέχιση ενός συστήματος στο οποίο η πολιτική πίστη μετράει περισσότερο από την εμπειρογνωμοσύνη και την ανεξαρτησία.”
