Η μεταρρύθμιση σχετικά με την “ασφαλή τρίτη χώρα” ενισχύει τη δυνατότητα των κρατών μελών να επεξεργάζονται ταχύτερα τις αιτήσεις ασύλου που δεν γίνονται δεκτές. Η ισχύουσα υποχρέωση απόδειξης μιας ατομικής «σύνδεσης» μεταξύ ενός αιτούντος και μιας τρίτης χώρας δεν αποτελεί πλέον τη μόνη νομική βάση για την εφαρμογή της έννοιας αυτής. Τα κράτη μέλη θα μπορούν πλέον να βασίζονται σε τρεις εναλλακτικούς λόγους: μια σύνδεση όπως ορίζεται στο εθνικό δίκαιο, τη διέλευση μέσω της τρίτης χώρας ή μια συμφωνία ή ρύθμιση με τη συγκεκριμένη χώρα. Η πρόταση μειώνει επίσης τις διαδικαστικές καθυστερήσεις, περιορίζοντας την αυτόματη ανασταλτική ισχύ των προσφυγών. Συνολικά, οι αλλαγές αυτές καθιστούν τον μηχανισμό πιο λειτουργικό και πιο συνεπή με την ανάγκη για ταχύτερες επιστροφές σε ασφαλείς τρίτες χώρες εκτός της ΕΕ.
Η πρόταση για τις «ασφαλείς χώρες προέλευσης» θεσπίζει, για πρώτη φορά, έναν κοινό ευρωπαϊκό κατάλογο χωρών στις οποίες θεωρείται απίθανο να υφίσταται δίωξη. Αυτό θα οδηγήσει στην εναρμόνιση των εθνικών πρακτικών, θα επιταχύνει τις διαδικασίες για τις αιτήσεις που είναι σαφώς αβάσιμες και θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να επικεντρώσουν τους πόρους τους σε περιπτώσεις που απαιτούν πραγματική προστασία. Ο αρχικός κατάλογος περιλαμβάνει το Μπαγκλαντές, την Κολομβία, την Αίγυπτο, την Ινδία, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαρόκο και την Τυνησία.
Η Ομάδα ESN, μέσω των ευρωβουλευτών της Milan Uhrík, Mary KHAN και Ewa Zajączkowska-Hernik, υποστήριξε και τα δύο κείμενα, καθώς αντιπροσωπεύουν μια στροφή προς μια πιο ρεαλιστική και αποτελεσματική διαχείριση της μετανάστευσης. Αν και τα μέτρα αυτά δεν είναι επαρκή, οδηγούν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς τη σωστή κατεύθυνση, βελτιώνοντας την ταχύτητα, τη σαφήνεια και την προβλεψιμότητα των διαδικασιών ασύλου, ενισχύοντας τις επαναπροωθήσεις και παρέχοντας στα κράτη μέλη τα εργαλεία που χρειάζονται για την πρόληψη της κατάχρησης του συστήματος.
Αυτές οι ψηφοφορίες καταδεικνύουν την ανάδυση μιας νέας πολιτικής πλειοψηφίας, η οποία είναι πρόθυμη να διορθώσει χρόνια λανθασμένων μεταναστευτικών πολιτικών. Το ESN διαδραμάτισε ενεργό ρόλο καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και παραμένει ένας εποικοδομητικός και αξιόπιστος εταίρος στην αποκατάσταση του ελέγχου στα ευρωπαϊκά σύνορα.
