“Zelfs het beste uitzettingssysteem blijft ondoeltreffend als er steeds meer illegale migranten zonder einde naar Europa blijven stromen. Een consequente bescherming van de buitengrenzen van de EU is daarom een onmisbare eerste stap om de migratiecatastrofe duurzaam in te dammen. Tegelijkertijd mag bij het opzetten van uitzettingscentra in derde landen het opzetten van verwerkingscentra onder geen beding worden verwaarloosd, zodat potentiële illegale migranten de volledige procedure kunnen doorlopen nadat zij buiten de EU een asielaanvraag hebben ingediend. Om te voorkomen dat de centra overbevolkt raken, moet er ook een aanzienlijk versnelde uitbreiding plaatsvinden van versnelde procedures direct aan de buitengrenzen van de EU.
De logistieke hindernissen van terugkeercentra in landen als Oeganda mogen echter niet worden onderschat. Het is nauwelijks voorstelbaar dat de Commissie een serieus uitzettingsoffensief plant als mensen eerst zo’n 7.000 kilometer moeten worden overgevlogen, om daar vervolgens te moeten wachten op hun terugkeer naar hun land van herkomst. Landen in de directe nabijheid van de buitengrenzen van de EU zouden hiervoor veel geschikter zijn, en een verantwoordelijke Commissie zou de hiervoor noodzakelijke overeenkomsten allang hebben afgedwongen, indien nodig door te dreigen met het stopzetten van ontwikkelingshulp en andere ondersteunende maatregelen.”
