“Αυτή η περιγραφή είναι παραπλανητική. Αποκρύπτει την πραγματική φύση του έργου. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για μια ουδέτερη προσπάθεια εκσυγχρονισμού, αλλά για ένα άκρως πολιτικό μέσο που αποσκοπεί να παρεμβαίνει βαθιά στην οικονομική ελευθερία των πολιτών. Το ψηφιακό ευρώ δεν επιλύει κανένα πραγματικό πρόβλημα, αλλά δημιουργεί πολυάριθμους νέους κινδύνους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον Πρόεδρο Donald Trump, απέφυγαν να εισαγάγουν ένα ψηφιακό δολάριο της κεντρικής τράπεζας. Ένα ψηφιακό ευρώ ενέχει τον συγκεκριμένο κίνδυνο να αντικαταστήσει σταδιακά τα μετρητά. Επιτρέπει την παρακολούθηση των πληρωμών από το κράτος και, μακροπρόθεσμα, ανοίγει το ενδεχόμενο να επηρεαστεί το πότε, το πώς και για ποιο σκοπό επιτρέπεται στους πολίτες να χρησιμοποιούν τα χρήματά τους. Μόνο τα μετρητά είναι και παραμένουν το μόνο μέσο που διαφυλάσσει πραγματικά την ελευθερία. Παρά τις διαβεβαιώσεις για το αντίθετο, ένα ψηφιακό ευρώ θα ήταν, στην ουσία, προγραμματιζόμενο. Είναι μη ρεαλιστικό να πιστεύει κανείς ότι αυτή η εξουσία θα παρέμενε μόνιμα αχρησιμοποίητη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων στις Βρυξέλλες!’