“Με καθυστέρηση πολλών ετών, και μόνο χάρη στην υποστήριξη δεξιών ομάδων, τέθηκαν επιτέλους σήμερα τα θεμέλια για ένα βασικό, μακροχρόνιο αίτημα της AfD. Το να επιτρέπεται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, η μεταφορά αιτούντων άσυλο σε ασφαλείς τρίτες χώρες και η καθιέρωση ταχείας διαδικασίας για αιτούντες από χώρες που περιλαμβάνονται στον πανευρωπαϊκό κατάλογο ασφαλών χωρών προέλευσης, αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση – ωστόσο, απέχει ακόμη πολύ από τη θεμελιώδη αλλαγή πορείας που απαιτείται στην πολιτική μετανάστευσης.».
Είναι ιδιαίτερα προβληματικό το γεγονός ότι οι ανήλικοι και οι οικογένειές τους εξαιρούνται από την έννοια της «ασφαλούς τρίτης χώρας», γεγονός που δημιουργεί σημαντικούς δομικούς κινδύνους κατά την πρακτική εφαρμογή. Αυτές οι εξαιρέσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις οικογενειακές ομάδες να χρησιμοποιούν σκόπιμα την παράνομη είσοδο στην Ευρώπη ως στρατηγικό εργαλείο, προκειμένου να διεκδικήσουν τα εκτεταμένα ειδικά δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν. Επιπλέον, υπάρχει ο κίνδυνος να κατασκευάζονται όλο και περισσότερες οικογενειακές δομές, γεγονός που θα συνεπαγόταν ένα τεράστιο γραφειοκρατικό βάρος επαλήθευσης.
Όσον αφορά τον κατάλογο της ΕΕ με τις ασφαλείς χώρες προέλευσης, πρέπει να διασφαλιστεί μακροπρόθεσμα ότι δεν θα αντικαταστήσει τους εθνικούς καταλόγους· διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος περαιτέρω σταδιακής μετατόπισης αρμοδιοτήτων προς τις Βρυξέλλες. Επιπλέον, ο κατάλογος πρέπει να προσαρμόζεται συνεχώς στις μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές πραγματικότητες και να διευρύνεται, έτσι ώστε οι μετανάστες από χώρες που αποτελούν σημαντικούς εξαγωγείς αιτήσεων ασύλου και εγκληματικότητας, όπως η Συρία ή το Αφγανιστάν, να υπόκεινται στο μέλλον επίσης σε ταχείες διαδικασίες ασύλου.”
