De tekst – met als officiële titel “Verslag over ontwikkelingsfinanciering – in de aanloop naar de vierde internationale conferentie over ontwikkelingsfinanciering in Sevilla” – riep onder meer op tot onvoorwaardelijke schuldverlichting voor ontwikkelingslanden. Het pleitte tevens voor hogere bijdragen aan ontwikkelingshulp door de EU-lidstaten, wereldwijde vermogensbelastingen en overdrachtsbetalingen om de klimaatverandering in landen op het zuidelijk halfrond te temperen. Het grootste deel van deze kosten zou ten laste zijn gekomen van de Europese – en dus met name de Duitse – belastingbetalers. Het verslag werd niet aangenomen: de fractie Europa van Soevereine Naties (ESN) stemde er samen met andere centrumrechtse fracties tegen; in totaal verwierp een meerderheid van 340 leden van het Europees Parlement het Verslag van Sevilla.
De AfD-Europarlementariërs dr. Marc Jongen en Tomasz Froelich hebben tevens een tegenresolutie ingediend die terugnameovereenkomsten met de landen van herkomst van migranten tot voorwaarde zou maken voor verdere ontwikkelingssteun. Hun motie kreeg 120 stemmen in de plenaire vergadering.
Marc Jongen, ESN-coördinator in de Commissie ontwikkelingssamenwerking en schaduwrapporteur voor het Verslag van Sevilla, legde uit:
“De stemmen van de AfD maken het verschil! Alleen dankzij onze inspanningen was er een meerderheid tegen het Verslag van Sevilla, waardoor verdere lasten voor de Duitse burgers werden voorkomen. Tegelijkertijd wordt er een duidelijk signaal afgegeven: ontwikkelingsbeleid moet gepaard gaan met geven en nemen. Zonder de terugname van migranten mogen er geen miljarden meer vanuit Europa naar derdewereldlanden vloeien.”
Tomasz Froelich, mede-initiatiefnemer van de tegenresolutie, voegde hieraan toe:
“Sinds 1980 is er ongeveer twee biljoen dollar aan ontwikkelingsgelden uitgekeerd aan Sub-Sahara-Afrika, waarvan een aanzienlijk deel wordt verduisterd en verdwijnt in belastingparadijzen. Gezien de bevolkingsexplosie in Afrika en onze gespannen economische situatie is de tijd rijp voor een paradigmaverschuiving. Zweden en de VS laten zien dat het ook anders kan – de EU moet hun voorbeeld volgen.”
