“Idir 2015 agus 2021 amháin, d'aistrigh an tAontas Eorpach thart ar €700 milliún go dtí an Libia. Tá an t-iomlán i bhfad níos airde anois—ach níl srian curtha ar an imirce neamhdhleathach, níl cobhsaíocht pholaitiúil bainte amach, agus níl cearta daonna bunúsacha curtha i bhfeidhm. Arís eile, imíonn airgead cháiníocóirí na hEorpa gan aon tionchar, curtha amú ar straitéis atá lochtach go bunúsach.
In ionad airgead a íoc le tíortha tríú-rialtasacha atá caimiléireach nó neamhchobhsaí chun imirce a chosc, caithfidh an tAontas Eorpach faoi dheireadh a chuid obair bhaile féin a dhéanamh agus infheistíocht a dhéanamh i gcosaint a theorainneacha seachtracha.
Le blianta fada anuas, tá an patrún céanna le feiceáil againn: geallann an Coimisiún rudaí móra, sraicheann na billiúin thar lear, agus sa deireadh fágtar an tAontas Eorpach faoi léigear, gan aon fheabhsúcháin inláimhsithe, agus é gan mhaol gan chabhair ag faire agus a theorainneacha seachtracha á sárú.
Is í an fhíric go bhfuil cosc anois fiú ar an gCoimisinéir Imirce atá freagrach dul isteach i gceann de na tíortha is mó a fhaigheann fóirdheontas ón AE pointe íseal taidhleoireachta is cúis náire—agus siombail oiriúnach de pholasaí imirce Eorpach atá teipthe go hiomlán.”
