“Η στρατιωτική επιχείρηση για τη σύλληψη του Μαδούρο αποτελεί την πρώτη ορατή εφαρμογή της στρατηγικής ασφάλειας των ΗΠΑ της κυβέρνησης Τραμπ, με στόχο τον περιορισμό της επέκτασης της κινεζικής επιρροής στη Νότια Αμερική.
Οι ΗΠΑ ανακήρυξαν το Δυτικό Ημισφαίριο ως σφαίρα επιρροής τους και έθεσαν την καταπολέμηση των καρτέλ ναρκωτικών και της παράτυπης μετανάστευσης ως κορυφαία προτεραιότητα. Οι συγκρατημένες αντιδράσεις της Κίνας και της Ρωσίας καταδεικνύουν την αποδοχή εκ μέρους αυτών των δύο δυνάμεων των ΗΠΑ ως της δύναμης που διαμορφώνει την τάξη στις αμερικανικές ηπείρους.
Από την άποψη της πολιτικής εξουσίας, η επιχείρηση εντάσσεται στην παράδοση των στρατιωτικών επεμβάσεων των ΗΠΑ χωρίς εντολή του ΟΗΕ, όπως στη Γρενάδα το 1983 και στον Παναμά το 1989, στη Γιουγκοσλαβία το 1999 και στο Ιράκ το 2003, ή στη Λιβύη το 2011.
Στο εσωτερικό, η ενέργεια αυτή θα παρουσιαστεί ως επιτυχία στον αγώνα κατά της παράνομης μετανάστευσης και της διακίνησης ναρκωτικών.
Στο πλαίσιο αυτών των στρατιωτικών επεμβάσεων, η αντίδραση της πολιτικού της CDU για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Κίζεβετερ, η οποία περιγράφει τη σύλληψη ως το ‘οριστικό τέλος της τάξης που βασίζεται σε κανόνες’, είναι ιδιαίτερα γελοία.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί η αντίδραση του Ύπατου Εκπροσώπου της ΕΕ για τις Εξωτερικές Υποθέσεις, ο οποίος σε δήλωσή του καλεί όλους τους παράγοντες να ‘διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση’. Μας έλειψε μια τέτοια δήλωση στην περίπτωση του πολέμου μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, τον οποίο η ΕΕ τροφοδότησε με ολοένα και πιο σκληρή ρητορική και περαιτέρω μέσα πολέμου.”
